ജീവിതം എന്ന പാഠ പുസ്തകം ...

# മുമ്പ് ഒരിക്കല് പറഞ്ഞത് പോലെ വെറും കുറച്ചു വര്ഷങ്ങള് മാത്രം നിമിഷങ്ങള് എണ്ണി എണ്ണി ജനിച്ചു വളര്ത്തപെട്ടു ജീവിച്ചു നമ്മളാല് പിന് തലമുറയെ വളര്ത്തപെട്ടു മരിക്കുന്ന നമ്മള് എന്തിനു ഒരിക്കലും പരിഹരിക്കാനാവില്ല എന്ന മുന്വിധിയോടെ പ്രശ്ന ബാധിത ജീവിതത്തെ സമീപിക്കണം ?
# ചെയ്ത തെറ്റ് മനസ്സിലാക്കി അതേറ്റു പറഞ്ഞു ഹേതുവായതെന്തു എന്ന് കണ്ടെത്തി മാപ്പ് ചോദിച്ചു ആവര്ത്തിക്കില്ല എന്ന് ഉറപ്പുനല്കാന് അഭിമാനം എന്നോന്നുള്ളവന് ഭയക്കുന്നതെന്തിനു ? അതും അങ്ങനെ ചെയ്താല് മറ്റൊരാളുടെ ജീവിതം രെക്ഷപെടുമെങ്കില് ?
# എന്തിനു സഹ ജീവികളോടു പിണങ്ങി ഇരിക്കണം ? പ്രത്യേകിച്ച് ഈശ്വരനെന്നു വിളിക്കപെടുന്ന സര്വവും നിയന്ത്രിക്കുന്ന ശക്തി നമ്മളെ എന്ന പോലെ മറ്റുള്ളവരെയും കാത്തു വരുമ്പോള് , സത്യമാകുന്ന ആ പ്രപഞ്ച ശക്തിയുടെ മുന്പില് നമ്മള്ക്കു ഒക്കെ എന്ത് വിലയാനുള്ളത് ?
# ഞാന് വലുത് നമ്മള് വലുത് അല്ലെങ്കില് നമ്മുടെ ഇന്നാള് വലുത് അയാളുടെ അഭിമാനം വലുത് എന്ന് ചിന്ദിക്കുമ്പോള് ആണോ ഇത്തരത്തിലുള്ള വഴക്കുകളും വേര്തിരിവുകളും ഉണ്ടാകുന്നതും ?
# ബാല്യത്തില് തലച്ചോറിന്റെ ഏരിയ പങ്കും പഠന വിഷയങ്ങള് കുത്തി നിറച്ചു കൌമാരം പിന്നിട്ടു ജോലിഭാരവും പേറി കല്യാണശേഷം ഒരുപക്ഷെ തിരിച്ചും മറിച്ചും രണ്ടോ മൂന്നോ വട്ടം കൈ വിരലുകള് മുഴുവനും കൊണ്ട് എണ്ണം എടുക്കുന്നത്ര കാലം പോലും നീളുന്നില്ല ജിവിതം എന്ന യാഥാര്ത്ഥ്യം എന്തെ ഉള്ക്കൊള്ളുന്നില്ല പലരും പരസ്പരം വൈരം പുലര്ത്തുമ്പോള് ?
# ഇത്ര ക്ഷണികമായ ജീവിതത്തില് നല്ല പേരുണ്ടാക്കി മരിക്കാന് ആഗ്രഹമില്ലാത്തവര് ഇത് വായിക്കാന് ഇടയായാല് , ഒരു വേള ഒന്ന് ചിന്ടിക്കൂ നിങ്ങള് ജീവിതം കൊണ്ട് എന്ത് നേടി ?
ജീവിതത്തില് നഷ്ട്ട പെടുന്ന ഒരു നിമിഷവും ഒരിക്കലും തിരികെ കിട്ടില്ല എന്ന പാഠം ഒരു കഥയിലൂടെ തലച്ചോറില് എന്നെന്നേയ്ക്കുമായി തിരുകി പിടിപ്പിച്ച രാധ ടീച്ചര് എന്ന എന്റെ പ്രിയ അധ്യാപികയെ കൂടി ഞാന് ഈ അവസരത്തില് ഓര്ത്ത് കൊള്ളട്ടെ !
Labels: ചില ആത്മീയ ചിന്ദകള്

1 Comments:
ആശംസകൾ...
Post a Comment
Subscribe to Post Comments [Atom]
<< Home