22-09-2009 പൂര്ണത നഷ്ട്ടപെട്ട ഞാന്
ഞങ്ങളില് പാതിയും എന്റെ നേര് പാതിയുംഒരുദിനം
വേര്പെട്ടു പൂര്ണത അറ്റുപോയി.
കോട്ടിയടചോര വാതിലിനപ്പുറം
ഞങ്ങളില് പാതിയോ അലറികരയുന്നു .
കേള്ക്കാം എനിക്ക് എന്റെ പ്രാണനില് പാതിയുടെ
മുറവിളി ഏറെ അകലത്തില് അല്ലാതെ .
അടര്ന്നു പോക്കുന്നോരീ മറു പാതിയെ
ഒരു നോക്ക് കാണുവാന് കൂടെ പുറപ്പെടാന് .
ഏറെ കരഞ്ഞു ക്ഷീണിതനായി വെറും
രോദനം മാത്രമായി പെട്ടന്നൊരു ക്ഷണം .
ഉപാധികള് തീര്ത്തൊരാ ഭിത്തികള് ഭേദിച്ച്
കൂരമ്പ് പോലെയെന് ഹൃദയം തകര്ത്തത് .
നീറി പിടഞ്ഞൊരു ഹൃദയവും കൊണ്ട് ഞാന് എന്റെ
നേര് പാതിയോടൊന്നു അപേക്ഷിച്ച് പോയി .
ഒരു വേള മാത്രം ആ നമ്മളില് പാതിയെ
ഒരു ക്ഷണം മാത്രമൊന്ന് കണ്ടോട്ടെ ഞാന് .
പാതിയില് പാതിയുടെ കനിവിനായ് കാതോര്ത്തു
ക്ഷമയട്ടു വാതിലില് കാത്തേറെ നിന്ന് ഞാന് .
ഒടിവില് ആ രോദനം കേട്ട് സഹികെട്ട
പാതിയില് പാതി ഞാന് മടങ്ങാന് തുടങ്ങവേ .
മിന്നായം പോലെ ഒന്നരികിലെതിച്ചു
വീണ്ടും എന് പാതിയെ വേര്പെടുവിപ്പിച്ചു .
കവിളിലൂടോഴുകിയ ആര്ദ്രമാം വേദന
കടിച്ചമര്ത്തി ഞാന് തിരിച്ചു പോന്നു .
വിജനമാം പെരുവഴിയില് വേച്ചു വേച്ചകലുംബോള്
ഇപ്പോഴാ രോദനം ഏരെ അകലെയായി .
കാഴ്ച മറഞ്ഞിട്ടും ശബ്ദം അകന്നിട്ടും
മാറ്റൊലി കൊള്ളുന്നേന് അന്തരാളങ്ങളില് .
ഞങ്ങളില് പാതിയും എന്റെ നേര് പാതിയും
എന്നെകിലും ചേര്ന്ന് പൂര്ണമാകില്ലേ ഞാന് ?
Labels: മനസ്സ് തകര്ന്ന ദിവസ്സം
posted by Vikalppan @ 6:55 AM
2 Comments
